Zoutelande

Hé, hé, wordt wakker daar is de bakker. Dit zongen wij altijd als de bel ging op camping Boogaard voor Anne. En ook deze keer is de bakker er. We hebben de bel gemist maar hij heeft nog 2 zeeuwse bolussen voor ons. Klaas moet even geld zoeken want de bakker heeft geen pinapparaat. We douchen en betalen de camping. We krijgen een gedicht en een zakje zaadjes mee. Ze hebben ook nog een zadenbedrijf. We mogen zelfs nog een nachtje blijven op dat plekje. We staan best scheef en kiezen voor een andere camping. We krijgen een folder mee van mijn lievelingsplek en we krijgen als tip camping “De Visser”. Op camping Bogaard is er vanavond een spreker en muziek. We mogen komen luisteren. We rijden binnen 3 minuten naar camping De Visser. Deze keer zijn we niet te laat op een camping maar heel vroeg. Klaas belt de camping want er is niemand thuis. Ze zijn in het ziekenhuis en dat gaat wel even duren. Een lange magere man zal ons een plek wijzen. We worden door de campinghoudster teruggebeld. De lange magere man is aan het wandelen. Ze heeft 3 plekjes waar we mogen staan en adviseert 12 omdat dat de luwste plek is. We hebben nog niet ontbeten. Hier hebben we stroom, dus lekker kacheltje aan en het koffiezetapparaat. De bolus doen we als toetje na het ontbijt. We hebben een paar bewonderaars van de bus die een praatje komen maken. Ik maak een lekker plekje in de bus om te lezen. Er is een poes die aandacht wil en op schoot springt. Het is een hele leuke poes. Van lezen komt niets meer. Inmiddels heeft Klaas de fietsen van de drager gehaald en stippelen we een knooppuntenroute uit. Klaas schrijft de punten op een papiertje. Ik noem ze achterstevoren op. Even opletten dat we dus onderaan beginnen. We fietsen richting Domburg langs prachtige velden met bloemen. Nog geen 1,5 km verderop raken we aan de praat met andere fietsers die ook foto’s maken van het mooie paars veld. Ze zijn ook een keer in Engeland geweest. Dat was niet goed afgelopen. Een aanrijding, waarbij de vrouw met helikopter naar het ziekenhuis werd gebracht en de auto Total Loss. Engelsman reed 120 km/h. Ik pluk wat bloemetjes, want in mijn vaasje in de bus is het inmiddels wel treurig geworden. In Domburg zijn hele leuke winkeltjes en koop ik leuke rommeltjes zoals een kettinkje voor aan mijn mobiel. De mevrouw van de winkel doet het eraan want ik heb geen idee hoe dat werkt. Het blijkt heel simpel te zijn. Domburg is een van de oudste badplaatsen in Nederland. 
Bij Galerie Pop drinken we buiten koffie. Ze hebben ook een hele leuke winkel. Ik beperk mij tot het kopen van een Pipi-kaart. We rijden langs zee naar Westkapelle en ik overweeg nieuwe fietstassen te kopen met de zee erop in een atelier. Ze zijn nogal duur dus ik ga er nog een nachtje over slapen. 
De duinen brengen ons naar Zoutelande. Wat een heerlijke fietstocht. Zoutelande heeft de meest zonuren van Nederland. Daar willen wij natuurlijk zijn. Ik loop even de Spar in en koop 2 bananen. Ze hebben geen brood meer. Ik duik nog 1 winkeltje in. Klaas wordt dat zat dus ik ben er snel weer uit. We zoeken een restaurant aan zee om mosselen te eten. Dat wordt “De Zeeuwse Riviera”. We zetten de fietsen onder aan het duin. Het is een flinke tippel omhoog en een trap met 73 treden naar beneden. Er is niet direct een tafeltje aan zee. Iemand rekent af maar doet er lang over voordat ze vertrekken. We hebben geduld. Het is een heerlijk plekje in de zon. We bestellen een Zeebries en mosselen in bier. Ze zijn heel erg lekker. We vinden makkelijk de weg terug naar de camping. Jumbo had nog wel brood en daar zijn we nog even gestopt. Bij de bus twijfelen we of we de lezing gaan bijwonen. We besluiten toch te gaan. Het is 6 minuten op de fiets. Er wordt achter een Keybord gezongen en de lezing over Han Reijnhout met PowerPoint is geweldig. Een vriend van hem vertelt over zijn leven en werk. Een ware kunstenaar, die ontzettend veel kon maar er zelf niet teveel aandacht voor wilde. Hij tekende vaak op het karton van pickwickdoosjes. Tekenen, boten nabouwen, waarvan hij alles zelf maakte op schaal, keramiek en metaal. Hij was een Middelburger, net als de moeder van Danny Vera, waarvan ook nog een plaatje voorbij komt. Wij zijn de enige campinggasten, terwijl we niet eens meer op de camping staan. Iedereen stelt zich aan ons voor. We krijgen koffie met een warme zelfgebakken Biggekerkse koek. We vinden het heel leuk. Han had ook streken. Zo is er nog een lijn op een betonpad waar hij te vroeg overheen fietste. We bedanken de campingeigenaren en de verteller en fietsen in het pikkedonker terug. We rijden voorbij de camping, maar hebben dat al snel door en fietsen terug. De bloemetjes zijn bijgekomen van de uren in de fietstas. We doen een kaarsje aan uit ons pakket dat we hebben gekregen en het kacheltje. Klaas schenkt een wijntje in. Ons laatste nachtje in de bus.