Cobh

De treinmachinist zwaait naar Klaas als hij onze plek passeert. Over het wandelpad langs de haven lopen veel mensen. Goodmorning Sir hoor ik iemand zeggen. Klaas doet nog vaak de Teletubbies na. Hij vond dat heerlijk om te kijken met de kinderen. Op mijn telefoon zet ik een filmpje aan. De Teletubbies gaan ontbijten. We moeten er vreselijk om lachen. Ik heb heel veel zin in deze dag. Onze laatste dag in Ierland en met dit stadje wilde ik oorspronkelijk onze reis starten. Prima dat we er aan het eind van onze trip zijn. We starten in het Heritage Centrum. De shop bekijken en naar de wc. Het museum slaan we over. Het is mooi weer. Gisteren hadden we Seesalt al gespot en daar drinken we een lekkere cappuccino. Ook de Titanic Experience slaan we over. Cobh was de laatste havenplaats van de Titanic. De verhalen zijn hier voelbaar. Uit de haven van Cobh zijn ook veel emigranten vertrokken  naar Noord-Amerika. In een winkel horen we de titelsong in het Iers. Heel mooi. Er zijn veel vrijwilligers aan het papierprikken. Het stadje ziet er ook verzorgd uit. We lopen er doorheen en kijken wat winkeltjes. De rommelwinkel vinden we het leukst. Het is een flinke klim naar de St. Colman’s Cathedral met zijn indrukwekkende ligging. De naam komt van St. Colman van Cloyne. Eerst was hij dichter aan het hof, later geestelijke. Er is 50 jaar (1868-1919) aan de Cathedral gewerkt. 50 jaar Ierse geschiedenis in steen. We maken eerst foto’s van de Deck of Cards. Gekleurde huisjes die trapsgewijs op een steile heuvel zijn gebouwd. Als de onderste zou vallen stort het als een kaartenhuis in elkaar. De Cathedral is indrukwekkend. Er zijn voorbereidingen voor een bruiloft en ze oefenen op de piano. Kerkbanken zijn versierd met bloemen. We raken niet uitgekeken. Ik steek drie kaarsjes aan. Klaas vindt nog 2 euro in zijn zak. Eigenlijk mag ik er 4 maar in 1 kerk heb ik niet betaald omdat we toen geen kleingeld hadden. Ik steek ze bijna bij de verkeerde heilige aan. Klaas waarschuwt mij net op tijd. Als we uit de Cathedral lopen horen we muziek. Op de promenade staat iemand te zingen en er is markt. We gaan er even kijken. Hier zouden we graag wat eten maar kunnen niks lekkers vinden. We belanden opnieuw bij Seasalt waar net een tafeltje vrijkomt buiten in de zon. De lunch die we bestellen is heerlijk. In de zon krijgen we het zelfs te warm. Met moeite nemen we afscheid van dit leuke stadje. Tijd om naar de laatste camping te rijden. In Dungarvan rijden we de R675 op en doen we de Copper Coast Drive van 33 km naar Tramore. We zien indrukwekkende cliffs. Bij Annestown willen we foto s maken. Het parkeerterreintje heeft een hoogte beperking. Je kunt niet zomaar stoppen langs de weg. Dat is te gevaarlijk. Daarna rijden we de N25 op. Het is een lange rit voor Klaas. Ik ben zijn rechter spiegel dus rijd altijd een beetje mee. Nu is het een lang stuk rechtdoor, zodat ik in mijn boek kan lezen. Op de camping worden we weer heel hartelijk ontvangen en vraagt ze uitgebreid hoe onze vakantie is geweest. Om 20 uur staan we. Er is Wifi in de keuken dus ga ik daar zitten en lukt het eindelijk om de foto’s te uploaden. Ik wil er mijn verhaal ook schrijven. Er zitten Nederlanders te eten en die stellen steeds vragen. Dan maar geen Wifi en naar de bus. Onze laatste avond in Ierland. We nemen een Iers biertje en Ierse chips. Ierland wat ben je mooi❣️