Dag 27 - Het regent, het regent ……..

We horen het tikken op de bus. Gelukkig zitten we vlak bij het toiletgebouw. Even rennen en we zijn bijna droog over. Het regent, dus willen we wat vertier zoeken in een Leclerc om nog wat te kopen voor thuis. In Touques is de dichtstbijzijnde. Ik zie de église van Dives-sur-Mer. Ik vraag Klaas links af te slaan om hem te bezoeken en het stadje te bekijken. De basis van de église is gebouwd in de 11e eeuw. Vissers vonden een Christusbeeld in zee en brachten het aan wal. Jaren later visten ze een kruis op. Het beeld bleek er keurig op te passen. Zo ontstond er een Bedevaartsoord voor de vissers. Het verhaal is uitgebeeld in de kerk. Er ligt een schip en kunstenaars hebben wat scheepskunst gemaakt. Als we binnen komen staat er zachtjes muziek op van een mooi koor. Wat een rust. Bij de haven zie je uitzichten die zo voor een Monet door kunnen. We blijven in het stadje en bezoeken een aantal ambachtelijke winkeltjes. Heel gezellig. We drinken koffie bij Café du Marché. De ober wil eerst de koffie aan Klaas geven en bedenkt zich. Ik zeg dat ik een moderne vrouw ben en dat hij dat rustig kan doen. Ik krijg een gulle lach en hij een dikke fooi. Na wat speurwerk vinden we de Leclerc, die zich als vakwerkgebouw heeft aangepast aan de omgeving. Het is niet de allerleukste Leclerc. We hebben al een leukere gehad. En dan bedoel ik leuke etiketten, want daar val ik voor. Altijd kijk ik bij de Petit Bateau rompers. Die kocht ik altijd in Frankrijk.  We hebben een kar vol en 3 dingen voor het eten. Étretat is onze volgende bestemming. We kiezen voor  de route over de Pont de Normandie. Vroeger vonden we die eng. Ik baal dat Klaas de camperplek voorbij rijdt en er nu een camper  voorpiept. Die camper mag er na 10 minuten op omdat iemand vertrekt. We besluiten niet te wachten en ik vind een andere plek 16 minuten verderop. In Campercontact twijfelen mensen of dit wel een camperplek is. Wij zien 3 campers staan en zoeken een recht plekje bij het mooie kerkje in het gras. Inmiddels is de zon gaan schijnen en ik zet 2 stoeltjes tegen de kerk. Even weg van de pratende buurman die heel luid spreekt. Een camper zet zijn neus recht tegenover die van ons. Hij vraagt wel netjes of het ok is. Klaas zegt in keurig Frans dat er toch voldoende plek is en gelukkig verzet hij zijn camper. We maken een rondje dorp, waar we gauw klaar mee zijn. Een Mairie, een école en een Bar Tabac. Ik ontdek dat er een klein winkeltje is. Klaas vindt dat we niks nodig hebben maar ik vind dat we deze mooie plek een beetje moeten sponseren. We kopen een fles wijn: La Belle Vie.  De winkelier snapt helemaal waarom ik die wil hebben. We maken eten en het notenbrood blijkt krentenbrood te zijn. Dat vinden we allebei heerlijk. 
Inmiddels hebben heel veel campers deze plek ontdekt en staan we ingebouwd. Toch voelt het al een beetje als thuis. Alleen luidt hier de klok niet meer de tijd.