Dag 28 - Étretat

Klaas gaat in het kleine winkeltje brood halen. Hij heeft de laatste 2 croissantjes en een stokbrood. Ik had beloofd het bed als bankje te maken. Hij is zo snel terug. Ik lig nog lekker. De zon schijnt, dus ik maak snel alles in orde. Met een sweater en korte broek stap ik op de fiets. Klaas heeft zijn helm opgezet. Je fiets hier vaak op de autoweg. We fietsen ook een mooi stuk door de velden. We krijgen een discussie waar de zee is. Uiteindelijk doen we maar wat en zijn binnen een mum van tijd aan zee. We zien gelijk wat we willen zien. De witte kliffen en de ‘Olifant’. Talloze impressionistische landschapsschilders werden hier geïnspireerd door dit ruige gebied. Denk aan Monet, Courbet en Boudin. We kiezen ervoor om naar de Chapelle Notre-dame-de-la-Garde te klimmen. Deze is in de 19e eeuw gebouwd door zeelieden. Hij staat nu in de steigers. Aan de rand van de klif bij de Chapelle is het uitzicht prachtig. We zijn getipt om Les Jardins d’Étretat te bezoeken. Het kost 14 euro per persoon. We denken er even over na. Als we de tuin inlopen horen we prachtige muziek. De vormsnoei, de poëtische mix van landschapskunst, hedendaagse kunst en keramiek is magisch. We kunnen geuren ruiken, er zijn mooie geluiden en de plantsculpturen zijn schilderijen van groen die zich uitstrekken naar de zee. We vinden het beiden geweldig. Klaas ziet rode parasols en daar blijkt koffie te koop. We nemen een espresso en verwonderen ons over het grote houten beeld op het terras. Indrukwekkend. Weer beneden luisteren we een tijdje naar de zee en genieten van de mensen die picknicken. Wij hebben een homp krentenbrood gegeten. In de overdekte houten markt shoppen we.  We fietsen door de maisvelden terug via Bénouville. Het is flink klimmen en dalen. Zelfs op de elektrische fiets. De tocht is een feestje. We kunnen nog net 2 camperaars de mooie route opsturen. Als we aankomen is de camperplek al aardig volgelopen. Fijn dat wij weer plek maken. Het is half 5 en we willen nog wat kilometers maken. We twijfelen hoe we gaan rijden en veranderen de route 3 x. Uiteindelijk kiezen we voor goede herinneringen en hopen dat we de juiste camping kiezen. Camping Val d’Albion Park in Mesnil Val Plage. Als we aan komen rijden herkennen we het direct. We krijgen een prachtige plek met zicht op de zee. De zon schijnt, tegen de wind trekken we warme kleren aan, de wijn is koud om te proosten. Klaas heeft het steeds over praktische zaken. Dat mag van mij niet. We gaan alleen maar zitten en kijken hoe de zon ondergaat in de zee.