Galway

De vogeltjes fluiten ons wakker. Tot 11 uur zou het niet regenen en dat klopt helemaal. Ik lees het tijdschrift over Ierland dat ik al lang in huis had maar bewaard had voor de reis. Er staat een Greenway in die we nog graag zouden willen fietsen. Vandaag hebben we ook een missie. Klaas heeft een campingwinkel gevonden in Galway. Outback Jacks. Het is druk rond de stad. Gelukkig vinden we de winkel. Klaas vertelt het gasprobleem en heeft de brander van het gasflesje dat we nu gebruiken meegenomen. Klaas heeft zijn zinnen gezet op een gasstel met gaspatronen. Als we die gaan afrekenen zegt de Jongen achter de toonbank dat we voor 1.5 week toch aardig wat patronen nodig hebben. Hij heeft een gasfles waar onze brander op past. Dat vind ik zelf een stuk compacter eruit zien. Klaas koopt de gasfles. Ik merk aan hem dat hij niet blij is. Hij voelt zich gedwongen deze keus te maken. Ik stel voor dat ik het ga ruilen. Klaas gaat mee en we ruilen het. Het is wel een hoop extra bagage vind ik. Voor een tevreden man heb je toch wat over. Ik heb een parkeerplaats  gevonden dicht bij het centrum in de Market Street.  In een blog vroeg een zoon die met zijn 78 jarige moeder naar Galway wilde tips. Die kon ik mooi gebruiken. Galway is het cultureel hart van Ierland. Volgens Lonely Planet de meest boeiende stad  van Ierland, die barst van de energie en kunstzinnig talent. In de zomer zijn er veel festivals en straatartiesten. Het is een compacte stad met kleine winkeltjes. Het giet van de regen. Met regenjas en plu lopen we naar de pub waar ik heel graag naar toe wil. Tigh Neachtain’s in de Cross Street. Er is veel curiosa in deze pub. Eerst worden we weer naar de bar gestuurd, maar uiteindelijk mogen we toch aan het tafeltje zitten dat vrij is. Het is een heerlijke pub, waar we worden geholpen door een vrolijke dame. Klaas wil niet alleen cappuccino maar ook iets eten. We kunnen een kop soep bestellen, chips of een sandwich. Uiteindelijk zitten we aan een burger met chips en kijken lekker rond. Buiten is het even droog en dan stort het weer. We lopen wat winkeltjes in en zien dat het een gezellige stad is. Klaas geniet zo van de natuur dat elke stad er 1 teveel is. Toch stelt hij zich geduldig op. We willen nog naar Westport rijden en dat is nog zeker ruim 1.5 uur. De kortste route is door het binnenland. Die nemen we. Het is in county Mayo, een welvarend gebied dat rijk is geworden door de linnenindustrie. We merken het aan de wegen en nette huizen. Het is hier prachtig groen en morgen hopen we ook iets van de ruige kust te zien. We zien de bordjes van de WAW ook weer. Het voelt gelijk als thuiskomen. Bij campercontact staat dat de camping dicht is. Ik probeer te reserveren om te kijken of hij toch open is en of er plek is. Ze kondigen zich met grote borden langs de weg aan. In het centrum zijn die niet te vinden. Ik begrijp de navigatie niet meer en Klaas moet zijn uiterste best doen om uit een gat te komen. De camping zelf heeft ook geen bord dus rijden we er voorbij en weer terug. Het is uiteindelijk een keurige camping met een chique prijs. Dat wisten we vantevoren. Voordat we de camping oprijden gaan we eerst naar de Lidl. We slaan eten in om lekker te koken op Klaas zijn nieuwe gasstel. We installeren ons op nummer 45 op het geasfalteerde stuk tussen 2 grasstrookjes. We trekken een Rye River IPA Iers biertje open en hebben weer de lekkere chips van de Lidl. Straks  nog een kaasplankje. Morgen krijgt het weer een 9 en hopen we te gaan fietsen.