The ring of Hook

We worden wakker met de The Dubliners: The Woman of Wexford. De link hebben we toegestuurd gekregen. Toepasselijk voor het graafschap waar we zijn. Het heeft de hele nacht geregend. Ik lees nog wat in mijn boek. Ik kon er eerst niet inkomen. Het begint toch te boeien. Als we uit bed stappen is het droog. Ik zet de stoeltjes buiten. Eerst loop ik naar voren, dicht bij het huis, om te kijken of het nu lukt de foto ‘s  te versturen. Ook daar lukt het niet. Als ik terugkom is het ontbijt klaar en heeft Klaas koffie gezet met het koffiezetapparaat. We hebben stroom, dus kan dat nu lekker. De zee is ruig en prachtig. We gaan buiten ontbijten en genieten van het uitzicht. De buren komen een praatje maken. Ze zijn in Nederland geweest met hun camper vorig jaar, Nijmegen en Arnhem, maar natuurlijk willen ze alles weten over de bus. De regen heeft de bus zo nat gemaakt dat hij niet wil starten. Klaas besluit eerst het chemisch toilet te verschonen en het dan nog eens te proberen. Het gaat moeizaam en Klaas maakt de motorkap open en spuit ether in het luchtfilter. Gelukkig gaat hij het doen. Hij loopt niet echt lekker. Zou het door de andere benzine komen? Gelukkig gaat hij steeds beter lopen. We rijden naar Hook Head Lighthouse. Ik kom de huizen tegen die ik gisteren al zo graag op de foto wilde zetten. Klaas is zo lief even de stoppen zodat ik ze rustig kan fotograferen. Hook Head Lighthouse is de oudste vuurtoren ter wereld en the Grand  Daddy of Irish. Het is een indrukwekkende omgeving. Klaas kijkt nog wat rond. Ik zie een mooi plekje in het restaurant. Daar ga ik zitten in de hoop dat Klaas ook wel zal komen. Ik zie hem binnenkomen en gelukkig ziet hij mij ook. We zitten heerlijk in de zon en nemen koffie en thee. Bij Patrick ‘s Bay kun je zeehondjes zien. We missen de afslag en staan weer bij de camping. Het is  maar 15 minuten terug rijden. We missen hem weer maar kunnen nu snel keren. Het is een hobbelig, cv smal pad met aan beide zijden braamstruiken. Het is een naar geluid zo langs de bus. Gelukkig ziet Klaas alleen bramensap. We klimmen heerlijk op deze prachtige plek maar zien geen zeehond. Het is moeilijk keren en volgens Klaas kan het hek niet open. Ik probeer het en krijg het toch voor elkaar. Dat maakt het een stuk makkelijker. Behendig keert Klaas de bus. We rijden naar Ballyhack waar we oversteken met een veerdienst naar Passage East. Ik zoek een camping niet te ver weg. We rijden ruim een uur naar The Getaway  Eco Camp in Dungarvan. Ik ben in slaap gevallen en als we nog 4 km moeten zeg ik tegen Klaas dat we nog boodschappen moeten doen. Klaas wil eerst naar de camping. Die is in the middle of nowhere. Ik maak wel tosti’s. We hebben een groot stuk kaas meegekregen. Op de camping is geen internet maar wel in The Nook, een gezellig ingerichte  huiskamer met keukentje. Ik begin alvast aan het blog. Het is er niet rustig. Er komen steeds mensen binnen en als de eigenaresse die spot blijft ze kletsen. Ik hoor dat er Ierse muziek in de stad zou kunnen zijn. Klaas is inmiddels binnengekomen. We zoeken het een beetje uit en ik ben blij dat Klaas beslist dat we vanavond niet gaan. Even uitrusten. Ik ga tosti”s maken en maak het ons extra makkelijk en gebruik de papieren weggooi  bordjes. Vanavond lekker lezen en koffie met een stroopwafel.