Tenby

Eerst tikt de regen zachtjes op de bus, maar het gaat steeds harder. Ik lees het weerbericht en daarop staan donkere wolken met regen. Klaas gaat met een paraplu naar de wc. Hij wil buiten blijven staan tot ik eruit ben. Dat vind ik echt niet nodig en we gaan samen het bed opruimen. Dat is geen goed idee. Het bed loopt helemaal vast. Ik maak het af en maak het ontbijt. Klaas zorgt voor het ontbijt van de bus. Hij vult olie bij. We besluiten The Cotswolds te verlaten en naar zee te gaan. Tenby staat op ons verlanglijstje. Ik vind een geweldige camping aan zee waar de vrouw van de camping ook nog haren knipt voor een goed doel. Het is 10 minuten lopen naar Tenby en het Pembroke Shire Kustpad loopt er langs. Tenby is een havenplaats en staat bekend om zijn vrolijk gekleurde huisjes. De steegjes zijn zo gebouwd dat de wind de vieze luchten kon wegblazen. Roald Dahl bracht er met zijn familie elke Pasen door en Beatrix Potter schilderde er het vijvertje in de tuin van Peter Rabbit.  Tijdens het ontbijt wordt op de deur geklopt. De campingbaas staat in een zwarte regenjas voor de deur. We betalen 14 pond en geven Delfts blauwe klompjes aan hem omdat we het aardig vonden dat we toch op het veld mochten staan. Klaas staat erop dat ik de wc bekijk. Zo’ n klein hokje en zo goed ingericht. De muur is beplakt met een award winning prijs. Begrijpelijk dat deze man dat heeft opgeplakt. Het stoplicht voor de wc is een seinlicht. We rijden de camping af voor een rit van 3 uur. Onderweg ziet Klaas een bord met Food. We denken dat er winkels zijn. Het blijkt een terrein met veel merken die hun voorraad hier ophalen. Er staat een leuke vrachtwagen waar onze bestemming op is getekend.  Hoe meer we bij de kust komen hoe heftiger voor de bus. Het is flink klimmen geblazen. Meadow Farm is vol. We proberen het nog even maar de mevrouw heeft echt geen plek. De Engelsen blijken zelf nog een weekje vakantie te hebben. De zon is gaan schijnen. Eerst het plaatsje bezoeken en dan zien we wel verder. Na wat gezoek vinden we een grote parkeerplaats. We lopen naar de parkeerautomaat om te betalen. Alle knopjes drukken we volgens ons goed in maar het lukt niet om te betalen. Inmiddels staat er een rijtje achter ons. De meneer achter ons laten we voor gaan en kijken met hem mee. We helpen hem zelfs nog een beetje. Daarna lukt het ons ook. Fijn dat de Engelsen zo beleefd zijn want ze staan geduldig te wachten. We lopen een paadje op naar boven en dan is het uitzicht geweldig. Zee, strand, bootjes en de gekleurde huizen. We blijven foto s maken. Deze vakantie heeft Klaas zijn Nikon zelfs weer eens uit de kast getrokken. De straatjes zijn gezellig en druk. Ik piep af en toe een winkeltje in. Mijn aankoop voor deze dag is een ansichtkaart. Een gaaf shirt xl zit strak om mijn armen. Ik ga gauw weg uit deze winkel. We lopen over het strand terug en weer een stukje terug voor een biertje. Deze staan niet op de kaart maar gelukkig hebben ze ze wel. Klaas neemt een alcoholvrij biertje en ik op aanraden van de barvrouw een  Medry. We zoeken een camping op en zijn nu zo verstandig om eerst te bellen. We are Welcome. Het spellen en uitspreken van de naam Kuit is nog even een gedoe. Als Klaas naar de wc gaat loop ik naar de supermarkt. Ik verbaas mij erover dat ze zoveel shampoo verkopen. Het blijkt een drogist te zijn. We lopen naar de bus en zien over zee de donkere wolken aankomen. Het begint al te spetteren. Klaas zoekt op de Tom Tom een supermarkt. Bij een kleine Tesco expres haal ik wat boodschappen. We rijden ruim een half uur naar Newton Farm Campsite. Daar worden we ontvangen door een enthousiaste eigenaar. Hij vertelt hoe droog het hier was en hoe groen hij het nu weer om zich heen ziet worden. Het is hier prachtig. Hij vraagt hoeveel we op de vorige camping hebben betaald en rekent 15 pond met ons af. We rijden het veld op en mogen overal gaan staan. Ik wil de zee zien en Klaas probeert verschillende plekken terwijl hij al van tevoren zegt en ziet dat we scheef staan. We vinden een tussenoplossing. Een beetje scheef met zicht op zee. Na het eten doen we de afwas. We hebben geen messen meer dus het is hard nodig. Onder een afdakje staan we af te wassen. Klaas zegt dat de wc ook primitief is. Ik rol mijn broekspijpen op voor de zekerheid. Het valt mee. Terug naar de bus raast de wind om onze oren en is de lucht prachtig oranje. Onze buurman zit nog steeds voor zijn tentje waar hij al uren zit. 3 x is hij opgestaan. Voor een muts, zijn jas en handschoenen. Eigenlijk ben ik jaloers dat hij dat kan. Klaas doet zijn sloffen aan en zet een kopje thee.  Wij gaan ook even zitten.