Bibery

Ik word om half 6 wakker. Het is stil buiten en ik zet de schuifdeur open. Een mooi zonnetje piept tussen de wolken. Toch kruip ik er weer lekker in. Rond 8 uur gaat Klaas eruit. Op mijn mobiel luister en lees ik wat over Dolly Parton. Ik zeg tegen Klaas dat ik het een leuke, lieve vrouw vind. Klaas vraagt of zijn leuke, lieve vrouw nog van plan is haar bed uit te komen. De stoeltjes staan al buiten. Gauw kom ik eruit en bouw het bed in sneltreinvaart om. Het ontbijt bestaat uit Griekse yoghurt met bessen, noten en een heerlijk zonnetje. Ik loop naar het winkeltje en dat blijkt ook nog een slagerij te zijn. Ik koop een brood en zak chips omdat ik de zak erg leuk vind. Klaas staat met de bus op mij te wachten. We navigeren naar Castle Combe. Een van de schilderachtige, knusse dorpjes in de Cotswolds met kronkelende riviertjes en mooie cottages. 
Ze worden vaak als filmdecor gekozen.  
We moeten onder Londen langs en dat betekent file rijden op een weg met platen  waar we om de 2 meter een bonk horen. Ik google wat op de plaatsjes en stel voor om eerst Birbery te bezoeken. Google Maps vindt dit plaatsje gelijk. De Tom Tom geeft 20 opties. Ik word er niet goed van en Klaas is zo wijs om van de weg af te gaan en het samen rustig te bekijken. Klaas vraagt regelmatig of ik meekijk op de Tom Tom. Ik merk dat mijn ogen toch een bril nodig hebben dus pak hem. Door de warmte beslaan mijn glazen en kan ik het niet snel genoeg zien. Gelukkig gaan we goed. Het vraagt veel concentratie, rijden in Engeland. Onderweg maak ik wat broodjes en eten we nog wat ontbijtbroodjes die An heeft meegegeven. Lief.  Rond 14 uur rijden we het dorpje binnen. We rijden een parkeerplaats op maar die blijkt bij de forellenkwekerij te horen. We rijden er weer vanaf, keren en vinden een plekje bij de Sint Mary kerk. Klaas moet ontzettend nodig plassen. We kijken in de kerk of er een wc is. Wel een soort kringloop tafel en boekenkastje maar geen wc. Snel steek ik nog even een kaarsje aan. Nog geen 100 meter verder is een restaurant: “At Eleven”. Het is er zo leuk. Terassen met zelfs een HY foodtruck en een winkel. Klaas gaat snel naar de wc en ik bestel  2 Cream Tea’s. Ik trakteer hem vandaag. Het was zo’n pittige rit. Als ik naar de wc ga word ik ook helemaal blij van de inrichting binnen. Ik google Arlington road. Daar staan de 14e eeuwse cottages die in de 17e eeuw  werden bewoond door de wevers. Het dorp bloeide op door de wolhandel. Daar tegenover ligt Rack Ilse. Vernoemd naar de houten rekken waar de gewassen wol lag te drogen op het grasland. Het blijkt 1 minuut lopen. Het dorp is klein. De cottages zijn indrukwekkend oud. We wandelen nog een stukje verder maar hebben de high light al gezien. Er wordt ons nog een leuk café geadviseerd. We lopen er langs en het is inderdaad heel leuk. Zitten vol. We lopen naar de bus en ik betaal nog even mijn kaarsje. In de bus kijken we waar we heen gaan op Campercontact. We besluiten een uurtje te gaan rijden naar een camperplek. Onderweg begint het flink te regen en ineens  schijnt de zon weer. Als we voor het hek van de camperplek staan is het op slot. We bellen het nummer maar volgens de mevrouw aan de telefoon bestaat het niet. We zien dat er eieren te koop zijn en proberen of dat een ingang is. Helaas. Via de site lukt het wel om te bellen. De man aan de telefoon zegt dat de camping dicht is. Hij vraagt waar we staan. 250 meter van het hek. Hij moet er hard om lachen. Helaas komt hij het hek niet openmaken. Terwijl we zoeken naar een andere camperplek komt een mevrouw wat angstig naar buiten. Of alles goed met ons is. Dat kunnen we bevestigen. Klaas vindt een camperplek, The Daisy Paddock, op de Tom Tom. Het hek is open. We bellen netjes naar de man van de camperplek. Die zegt dat er geen plek is. Klaas zegt dat hij heel veel plek ziet. De man belooft terug te bellen omdat hij wil overleggen met de familie die er staat. Hij belt netjes terug en we mogen een plekje zoeken. We begrijpen nu waarom deze familie het terrein voor zichzelf wil. Ze hebben 2 keffende hondjes. Langs het terrein rijdt een trein. Met de deur dicht blijkt dat  prima te doen te zijn. Op het terrein is ook een toilet. We zien vanaf onze plek dat het lichtje rood wordt buiten als er iemand op zit. Handig. Terwijl wij soep met brood en walnotenkaas eten vliegen de vleermuizen voor de bus. We nemen een biertje en  hopen dat de keffende hondjes ook zo gaan slapen.