Over Zee
27 augustus 2026 - Leybourne, Verenigd Koninkrijk
Anne heeft Klaas gisterenavond overgehaald, onder het genot van een biertje, om te komen ontbijten bij haar. Klaas wil het liefst heel vroeg weg terwijl de boot om 15.55 gaat. We hebben een uitgebreid ontbijt om 8.15 uur. Anna vertrekt om 9 uur naar haar werk en wij naar Calais. Het begint hard te regenen. Anne zwaait ons uit vanaf haar balkon. Melle en Vere hebben we 2 weken terug uitgezwaaid in Amsterdam. Ze zijn in Zweden. We tanken in België op de A10 voor 2,13 per liter. Een man vindt onze bus mooi en komt een praatje maken over de deuren die vroeger omgekeerd waren bij HY bussen. Onderweg was ik een stuk van mijn spijkerbroek terwijl ik hem aan heb. Er zit nu al een vlek op. Ook ik haal Klaas over om nog iets te doen in Calais, een belangrijke plaats in de Europese geschiedenis. Calais is 211 jaar in Engels bezit geweest. Men leefde er op het ritme en de roep van de zee. Het heeft ze veel mensen gekost.
In Nantes is een kunstwerk van een grote lopende olifan: Le Grand Elephant. Van dezelfde makers lopen hier een Draak en een Varaan. Voordat Klaas er erg in heeft zit hij op een Varaan die gromt en blaast. Hij loopt naar het strand. We lachen ons rot om onszelf. De Varaan gaat slapen bij de Draak die nog groter is. We stappen uit en gaan naar het strand. Het is inmiddels warm en de hemel is blauw. De boot van Irish Ferries komt de haven binnen. Gelukkig bestaat deze maatschappij. We waren er niet gerust op. Omdat we geen tickets hebben gekregen zoeken we op de haven hun kantoor. Nergens te vinden. Ik denk dat we gewoon de maatschappij moeten zoeken en dat doen we. We staanin de rij en zijn bekend bij de dame van Irish Ferries en krijgen een rijnummer. Ze vindt onze bus mooi. Yes, dit gaat goed. De paspoortcontroles duren 2 uur. Het is warm. De eerste controle is een zeer serieuze man. Ik lach vriendelijk maar het helpt niet. Bij de paspoortcontrole van de Engelsen schiet onze rij niet op. Als we aan de beurt zijn begrijpen we waarom. We krijgen allemaal vragen en de dame bekijkt onze paspoorten met een loupe met een lichtje erin. Als ze voor de 5e keer onze paspoorten dicht vergelijkt met elkaar leg ik haar uit dat die van mij nieuw is dus daarom iets dunner. We mogen verder maar worden uit de rij gehaald om de bus te inspecteren. Ze willen achter in de bus kijken. Klaas legt ze uit dat de fietsen er dan af moeten en stelt voor om via de zijdeur in de bus te kijken. Ze gaan accoord. We vinden snel de goede rij. We hadden al gehoord dat Irish Ferries niet zo van de tijd was. 20 minuten later vertrekken we. In mijn tas voor de boottocht had ik macadamia mix gedaan en onze boeken. Die mix is inmiddels al bijna op voordat we de boot op gaan. We vinden een heerlijk plekje op de boot. Het is rustig en veel mensen gaan op de banken liggen en vallen in slaap. Klaas haalt koffie. Ik pak mijn boek uit . We hebben een middag bij Van der Meer in Noordwijk boeken uitgezocht. We hadden nog 70 euro aan VVV bonnen. Daar gingen we overheen omdat we 5 boeken hebben gekocht. Die laten we allemaal inpakken. Hier genieten wij ontzettend van. De bootreis is heerlijk rustig. We zien de witte krijtrotsen en voelen ons een beetje thuiskomen. Op de boot heb ik al een camperplek uitgezocht. Als we aankomen op Court Farm Butchery vragen we ons af waar we mogen slapen. Het is gezellig druk op de boerderij. We mogen op de parkeerplaats gratis slapen. Het is er zo gezellig dat we besluiten er pizza te eten. Bij de pizza krijg je ook een pint. De pizza ‘s zijn heerlijk en van de pint worden we een beetje teut. Er blijkt op het terrein een brouwerijtje te zijn. Daar wordt ook flink gepimpeld. We verplaatsen de bus naar een rustig plekje op het parkeerterrein. Tijd voor ons toetje. Een overheerlijke, zelfgebakken stroopwafel van mijn moeder.


Genieten! De foto's maken je verhaal compleet! Dikke kus!
Ik ga ook voor een lekkere stroppwafel van Riet