Over zee naar Gent naar ZEEland

De wekker staat op 7 uur. Het is een fijne en vertrouwde plek om wakker te worden. Beiden hebben we een beetje onrustig geslapen. Wij zijn niet zo handig op zo’n groot terrein in een haven. Deze keer is  het Dover. Klaas heeft goed gekeken waar we heen moeten zodat we niet terecht komen op het treinstation zoals de vorige keer. We kletsen in bed nog even over onze geweldige reis en staan niet te lang stil bij het afscheid nemen van Engeland. De douche is een stukje lopen en dat is een  mooi moment om in mijn eentje naar de zee te kijken. Onder de douche sta ik lekker lang om ontspannen aan de terugreis te beginnen. De douche is simpel en ik heb alles over het muurtje gegooid. Door onhandigheid  van mij valt mijn onderbroek in het water. Ik ga altijd met nachtpon en vest naar de douche en kleed mij in de bus aan. We zetten de stoeltjes buiten voor ontbijt. We zitten er maar even op want de tijd begint te dringen en steeds bedenken we iets wat nog even moet gebeuren. We rijden naar de dishwashing bovenaan de heuvel met de afwas die ik snel doe terwijl Klaas de bus keert. Dan nog even de foto maken die we al meerdere keren op deze plek hebben gemaakt. Een kleine traditie. Het is rustig weer en de reis naar Dover gaat prima. Samen letten we goed op en komen we in de juiste rij bij de Franse paspoortcontrole. We volgen de borden van DFDS en komen bij de Engelse paspoortcontrole, waar we de hanger met baannummer krijgen. Yesss het is ons gelukt! Het laden van de Franse ferry gebeurt in 10 minuten. Het is rustig op de boot. We kunnen bij het raam voorin de boot zitten. Ik zoek een uitgang om buiten op het dek te kijken. Nergens te vinden. De enige plek die ik vind, daarvan is de deur op slot. Ik kijk in de Tax Free shop en vraag of we contant kunnen betalen. Dat kan. Klaas heeft dit in zijn portemonnee.  Inmiddels vaart de boot. Ik haal cappuccino en voel dat de golven mijn maag van slag maken. Ik ga gauw zitten en naar 1 punt kijken. Klaas vraag ik of hij wat in de Tax Free shop wil kopen met ons contant geld. Ik probeer het zo goed mogelijk uit te leggen. Eerst komt hij met foto’s, dan met een verkeerd blikje (met poezen waarop bedankt staat voor de verzorging) en daarna met alle goede spulletjes. Ik vind het echt gênant tegenover Klaas, maar ben bang dat ik moet spugen als ik ga lopen. De reis gaat vlot. Mooi om te zien hoe ze aanmeren en nog veel met de hand doen. We zetten de Tom Tom op Zoutelande. Ik heb geen andere plekken kunnen zoeken op de boot. Klaas moet weer even wennen aan het rechts rijden. Ter hoogte van Oostende stoppen we voor een boterham en plaspauze. Op de wc Google ik op de Belgische kusttramroute. Die blijkt een stuk in onderhoud te zijn. We zijn niet ver van Gent. Ik bel An en die vindt het heel gezellig om met ons te eten en stelt voor om voor ons te koken. In Gent parkeren we op de P en R en fietsen naar de Brandstraat. Onze navigatie kiest een ingewikkelde weg. An vraagt via de app of we in het café zijn beland. Wel even in de Lidl om een fles wijn te kopen voor ze en broodjes voor morgenochtend. Rond half 6 zijn we er en de borrel staat al klaar. We zijn heel blij om haar te zien. Anna is aan het werk. We kletsen bij en An laat zien welke klusjes er nog gedaan moeten worden voordat ze verhuizen. We eten heerlijk curry met naanbrood en laten  een portie over voor Anna. Zij komt laat thuis. We mogen de afwas laten staan. An fietst mee om de kortste route naar de P en R te fietsen. We zijn er zo. Het is ook de buurt waar hun nieuwe thuis is. We zetten de fietsen op de bus en zien een prachtige zonsondergang  op de Watersportbaan. We knuffelen gedag. Om 20.20 rijden we Nederland in. Al 30 km zien we de vlammende kleuren van de zonsondergang. We rijden  door de Westerschelde tunnel. 6,6 km. Zeeland is pikkedonker. Een vuurtoren laat ons weten dat we dicht bij de zee zijn.  We gaan camping Boogaard proberen, waar we vroeger meerdere keren met de kinderen hebben gestaan op onze terugreis uit Frankrijk. De Pauluslaan lijkt op Engeland. Rijen bomen als heggen langs de kant. We rijden om 21.40 uur de camping op. We herkennen niets  meer. Klaas loopt naar een camper om te vragen waar we zouden kunnen aanbellen. De vrouw van de camping komt aanlopen. De camping is vol. We mogen op een groen strookje voor de andere camper staan die ook laat aankwam. De Duitse meneer helpt ons met zijn zaklantaarn. We zijn blij dat we hier kunnen slapen. We nemen een wijntje en sea salted hand cooked  chips. Morgen een dagje ZEEland.