Dag Zon

We zijn gisteravond een beetje slordig geweest met opruimen. Normaal zetten we alles voorin. We hebben al een klein stukje om samen te kunnen staan, nu is het helemaal klein. Klaas gaat uit de bus om mij de ruimte te geven om mij om te kleden. Ik zet de Beatles op. Met een hand vol  bramen komt Klaas de bus weer in. We hebben nog Griekse yoghurt. We doen er bramen en noten in. Het weer krijgt een 1. Toch besluiten we over de heuvels, kliffen naar zee te wandelen naar de pub. We trekken onze regenpakken en laarzen aan. Het pad kunnen we eerst niet vinden. Het blijkt dat we over een hek moeten klimmen. De schapen hebben lekker gepoept. Goed dat we laarzen aan hebben. We volgen de hekken en komen langs een veld koeien. We hebben harde tegenwind en op de kliffen is dat best een beetje eng. Als we bij de pub aankomen van een Hotel blijkt die pas om 11 uur open te gaan. De zee is wild en beukt tegen de kliffen. Prachtig. We hebben geen zin om 20 minuten te wachten dus lopen we de heuvels weer op met de wind nu in onze rug. De zon gaat heerlijk schijnen. Bij de bus zetten we koffie en drinken buiten in de zon onze koffie met een stuk chocolade. Ik pak de afwas en loop over de heuvel naar het afwasgebouwtje. Ik ben net binnen als het gaat stortregenen. Klaas komt mij met de bus ophalen en het is alweer droog. De wind is zo sterk dat ik bijna het portier niet open krijg. We rijden in ruim een half uur naar Clovelly. Het plaatsje staat bekend als een museumdorp. We verbazen ons erover dat we geen parkeergeld hoeven te betalen. Overal betalen we dat. We moeten door een gebouw en daar blijken we toegang te moeten betalen. £9,90 per persoon en we krijgen een paars armbandje. We lopen door een restaurant en een souvenirwinkel. Na dit vreemde begin is het geweldig. Clovelly is eigendom van 1 familie, die zorgt voor het dorp. Iedereen huurt van deze familie. Vroeger was het een vissersdorp en beroemd om zijn haring en makreel. Er wordt nog steeds gevist. We belanden eerst bij een ambachtelijk pleintje waar ik een heerlijk zachte sjaal koop. Klaas wil met de ezeltjes op de foto. Ze worden nog steeds gebruikt voor vervoer en ze gebruiken hier ook sleeën. Naar de haven leidt een lange, steile, geplaveide straat van kiezelstenen die op het strand zijn gevonden. We bekijken de huizen met mooie tuinen, de fisherman’s cottage en de Sint Pieterkapel. Ik vind die kleine kapellen prachtig en doneer ook wat voor het behoud. Ik ben weg van deze kapel. Inmiddels ben ik Klaas kwijt geraakt. Ik bel hem even en we kijken samen in de kapel. Inmiddels is het half 3. We komen langs de “Cottage Tea Rooms” met een mooie tuin die uitkijkt op de zee. We nemen allebei een sandwich. Dan lopen we weer steil naar beneden naar de haven. In het zonnetje drinken we een biertje en zien we kinderen uit school komen en het restaurantpersoneel met sleeën hun rommel opruimen. Wat een zware klus! We lopen, met rustpauzes, weer naar boven. We kunnen de Clovelly Court tuinen nog bekijken. We zijn moe van het klimmen en besluiten naar de bus te gaan. Dan zoeken we een supermarkt. Die blijkt 12 km verderop te zijn en vlak bij de camping die we hebben uitgezocht. In de bus eten we een pizzabroodje. We besluiten toch naar de camping te gaan waar we eigenlijk graag naar toe wilden. Zeer aanbevolen door een boekje met camperroutes. Het is een uur rijden. Als we aankomen zien we alleen maar stacaravans en de receptie is al gesloten. Klaas wil het nummer voor late campinggasten bellen maar onze mobiels hebben geen bereik. We vragen aan iemand die het winkeltje aan het schoonmaken is of hij ons kan helpen. Het winkeltje blijkt apart van de camping te functioneren. Hij adviseert om gewoon te gaan staan. Dan zien we hoe mooi de camperplekken zijn. We zijn net op tijd om de zon gedag te zeggen. Klaas controleert of de bus het gaat houden vannacht met die stevige wind erop. We komen de bus niet meer uit en zijn blij met deze onverwachts mooie, droge en zonnige dag.