Padstow en Bude

Om 11 uur moeten we de camping verlaten. We blijven lekker liggen en denken dat we alle tijd hebben. Ik heb antwoord van reislogger. Het blijkt met datums te maken te hebben waarom de foto’s niet goed staan. Ik dacht dat ik dat gecheckt had. Misschien speelt het uur tijdsverschil hierin een rol. Klaas neem ik mee in alles waar ik mee bezig ben en die suddert lekker naast mij. Dan is het ineens  kwart voor 10. Klaas gaat douchen en ik zorg dat we weer kunnen rijden en snijd van ons witte tijgerbrood boterhammen en beleg ze. Alleen dit brood lag nog in de supermarkt met 2 vingers erin  gedrukt. Ik kom bij de douche en zie Klaas lopen. Hij is alleen naar de wc geweest en verbaast zich erover dat ik mij erover verbaas dat hij nog niet klaar is. Ik vraag of hij eerst de camping wil betalen en dat doet hij. Onder de douche moet ik heel hard lachen. We hebben haast en Klaas neemt alle tijd. Ik druk mijn knopje van 5 minuten van de warme douche nog maar een keer in. Met mijn plu op loop ik terug naar de bus en haal een plu voor Klaas. We mogen de bus op nummer 36 parkeren om naar het stadje te lopen. Als we dat om half 12 willen doen is er een stortbui en besluiten we toch maar de auto mee naar beneden te nemen. We rijden 2 x een rondje en vinden dan de haven. We twijfelen of we het stadje met zijn steile straatjes gaan bezoeken. Het wordt een ja. De haven ziet er levendig uit. Rick Stein, een bekende chef, heeft hier veel zaken. We passeren er een en besluiten daar op de terugweg fish en chips te eten. We wapenen ons met een plu tegen de storm en regen. Ineens is het droog. Het blijkt een heel gezellig stadje te zijn met pubs waar vaak muziek is en met knusse winkels. Stein’s vis en chips smaakt heerlijk met een biertje erbij. We zetten de navigatie op Clovelly. We rijden op een goede weg maar het stortregent. Ik vraag aan Klaas of hij zin heeft om in Bude koffie te drinken. Dat vindt hij gelijk een goed idee. Binnen 20 minuten zijn we daar en vind ik een kasteelmuseum met een café. Het is nog een uur open en we lopen rechtstreeks naar het café met uitzicht op de rivier en bestellen 2 cappuccino en een regenboog koek. We zitten er heerlijk en kletsen met Engelsen die het lovely vinden to meet us. We lopen nog snel door het museum heen en beiden valt ons een mevrouw op die mooi werk heeft gemaakt met pastelkrijt. De meneer die de wc schoonmaakt maakt excuus voor het weer en legt een mooie wandeling in zijn Bude uit. Het is inmiddels droog en we gaan op zoek naar een camping die niet te ver weg is. Ons brood is bijna op. De Lidl lijkt open maar is het niet. We kopen een pak crackers bij een tankstation. Het is rond half 6. We zien een regenboog en de zon komt door de wolken. 6 km lang rijden we over een smalle eenbaansweg tussen heggen naar de camping. Gelukkig komen we maar 2 auto’s tegen en die stoppen om ons langs te laten gaan via een inham. Eenmaal bij de receptie van de camping drukt Klaas op 2 bellen en trekt aan een trekbel. Uiteindelijk klopt hij op de deur. We krijgen een plattegrond  van camping Stoke Barton Farm en de eigenaresse adviseert ons  bij de heg te gaan staan ivm de wind. Het is een mega-terrein. Klaas trotseert de wind om onze wc schoon te maken. We gaan lezen en eten een boterham. Als ik een wijntje wil inschenken vallen de plastic wijnglazen uit het kastje. Ik ben gehecht aan deze glazen. In een glas zit een scheurtje. Ik vul het tot het scheurtje en drink aan de andere kant. Alle caravans voor ons blijven donker. We zien een mevrouw met een zaklantaarn lopen die bij ons aanklopt. Haar man is naar de pub gelopen en nog steeds niet terug. Omdat het donker wordt maakt ze zich zorgen.  Ze heeft wel contact met hem en loopt buiten om op het terrein te schijnen waar hij moet zijn. Na ruim een uur zien we de man met rugzak verschijnen voor de camper naast ons. Wij zijn ook blij dat hij er is. We zetten het kacheltje aan en gaan nog een uurtje lezen. De wind fluit om de bus. We zijn benieuwd of de zon zich morgen wat langer laat zien.