Toeristen

We zijn vroeg uit bed. Om 10 uur moeten we van de camping af zijn. Klaas komt met een regenbui op zijn hoofd onder de douche vandaan. Ik loop met mijn hoofd in de zon naar de douche. Zo snel kan het omslaan. Het douchemuntje gooi je buiten de deur erin en na 1 minuut gaat de douche 5 minuten aan. Het aftellen kun je ook bij deur zien. Vandaag was ik in de douche met de karpers. Na het douchen kijk ik nog even een poosje naar de zee. Dan is het tijd voor actie. Het bed heb ik al omgebouwd. Klaas doet de vuil watertank, elektriciteit en de afwas. Even over 10 staan we bij de receptie met de stok met onze naam erop. Ze zetten die naast de tent of camper om de plek te markeren. We rijden naar Penzance om via de Chapel Street naar St. Mary’s Church te lopen. Penzance is een oude marktstad met een Keltische cultuur aan de oevers van Mount’s Bay. We kunnen  de historische Chapel Street niet vinden. We zien wel een prachtig gekleurd blok huizen. Ook maak ik een foto van de School of Arts. Deze stad is een inspiratiebron voor dichters, schrijvers en kunstenaars. We lopen richting zee waar twee charmante oudjes ons wijzen op onze plu’s. “Het regent niet meer,” zeggen ze. Ik leg uit dat ik in Engeland ben en daarom altijd een plu op heb. We doen de plu’s dicht en we hebben lol met deze leuke mensen. Op de boulevard zien we de St. Michael Mount. Het eiland-kasteel kun je met eb bereiken. In de middeleeuwen reisden de pelgrims naar deze plek. We vinden de Chapel Street en de St.Mary’s Church. Ik vind het een ontroerende kerk. Je ziet dat ze zich inzetten voor mensen die het wat moeilijker hebben. Er is een plek voor koffie en zelf gemaakte spullen worden er verkocht. We mogen nog net naar binnen. De man die deze ochtend dienst had maakt excuus dat hij niet even met ons heeft gepraat. Wij vinden het belangrijker dat hij sprak met de mensen die er zaten. We drinken koffie bij een restaurant waar ook kunstenaars in residentie kunnen. De straat is gevarieerd en naast alle granieten huizen staan er stenen Rotterdamse huizen die met Nederlands geld zijn gebouwd. We weten de naam van onze parkeerplek niet meer. De stad is veel groter dan we dachten. Ineens herinner ik mij dat ik de School of Art op de foto heb gezet. De navigatie zetten we die kant op en dan zijn we er zo. Onze volgende stop is Saint Ives aan de Keltische zee. We schrikken van de vele auto’s op het parkeerterrein. Heel steil omlaag lopen we naar het stadje. Vroeger was het afhankelijk van de visserij. Nu is het een populaire badplaats waar veel kunstenaars wonen. Ik kijk wat winkeltjes en zie die heerlijke, lange, gevoerde grote winddichte regenjassen hangen waar ik veel mensen mee zie rondlopen. Ik pas er een maar koop er geen een. Bij een heerlijke bakker kopen we een Vega Pasty. In Mount Zion komen we bij van de vele mensen. Het is een heel klein tentje met zicht op de haven, een leuke barman en super lekkere koffie. Daar doet hij heel erg zijn best op en hij vertelt dat hij in juni dit dure apparaat heeft gekocht om nog betere koffie te schenken. Hij zegt  dat het museum mooi is, maar daar zijn we te laat voor. We lopen naar zee en die is weer prachtig blauw. Via de haven bezoeken we een galerie. Helaas kunnen we bij de kerk niets meer drinken. In de kerktuin is het uitzicht prachtig. We doen wat boodschappen en moeten dan het steile stuk weer omhoog. Het is flink buffelen. In de bus zoeken we een camping. Er zijn er veel gesloten of heel erg duur. We rijden naar Church Town Farm. Daar staat een fish and chips kraam waar we ons al op verheugen. De receptie is gesloten, maar een aardige meneer wijst een caravan aan waar we meer info kunnen krijgen. We hebben niet gereserveerd dus mogen er niet op. De aardige meneer ziet ons terug lopen en zegt dat er 2 mile terug ook nog een camping is. Daar is de receptie ook dicht. Klaas vindt de cottage van de receptionist en die heeft een plek voor ons. Hij vindt de bus erg mooi. We bekijken op internet het menu van de naburige Red River Inn. Gaan we de regen trotseren?  We trekken onze regenjassen aan en zetten de plu’s op. Het is er druk. We vragen of we wat kunnen eten. We hebben niet gereserveerd dus gaat het niet lukken. We luisteren nog even naar de band die leuk en hard staat te spelen. In de bus eten we stokbrood met een kaasje, chips en tomaatjes. Vandaag voelden we ons voor het eerst een toerist.