Mousehole

We hebben geen zin om te haasten en worden blij van deze plek. Klaas gaat douchen en reserveert een nacht erbij. Er staat een flinke wind en het is echt kouder. Ik besluit nog even in mijn nachtpon te blijven en het bed op te maken en het ontbijt klaar te maken. We hebben een lekker vers broodje. Hier kopen we ongesneden brood. Daar kunnen we lekkere dikke boterhammen vanaf snijden. Omdat we vandaag rustig aan willen doen gaan we op de voorstoelen lezen. Ik heb een nieuwe stoel. Aan deze stoel moest ik even wennen want in de oude zakten mijn billen weg. Nu zit ik goed rechtop. Het zonnetje is er en dat is heerlijk. De zee is ons uitzicht en daar krijgen we geen genoeg van. Rond 12 uur rijden we via de hobbelweg het dorpje van de camping in. Hier gaan we bij Logan Rock koffie drinken en kijken of we daar vanavond willen eten. De kaart is gevarieerd, maar ik wil toch liever koken en bij de zee eten. Ze maken in deze omgeving flinke bakken cappuccino. Klaas vindt het heerlijk. Ik vind ze erg groot. We rijden naar Mousehole. Het is het mooiste vissersplaatsje van Cornwall en beroemd om zijn kerstverlichting tijdens de feestdagen. Het is een bewerkelijke en mooie route. Soms roep ik al “niet zo hard” als Klaas 30 rijdt. Je kunt vaak door de heggen je tegenligger niet zien en niet  langs elkaar. Dus eerst een inham zoeken en dan elkaar passeren. Het parkeren in Mousehole is krap. Klaas zet de bus zowat tegen een muurtje zodat andere auto’s er langs kunnen. Er komt een beter plekje vrij en daar zetten we de bus neer. Gekleed in regenjassen en vesten stappen we uit. Het is heerlijk weer, dus al gauw zit mijn regenjas in mijn rugzak. Klaas heeft zijn fototoestel meegenomen. Hij gaat foto’s maken bij de haven terwijl ik leuke dingen koop bij een winkeltje op die plek. We bekijken de straatjes en als Klaas foto’s wil maken loop ik even verder. Een dame staat mooi te schilderen. Haar man zegt dat ze bijna klaar is en het tijd is voor koffie. Als we een half uur later weer langs lopen staat ze er nog. “No coffee,” zeg ik tegen hem. We moeten er beiden hard om lachen. Het valt ons op dat Engelsen hondenbezitters zijn. Als ik een klein winkeltje in loop zijn er 3 honden binnen. 1 slaat zelfs met zijn staart spullen omver. De winkel juffrouw glimlacht aardig en zegt alleen maar dat ze een grotere winkel nodig heeft. Overal zien we winkels voor honden. Ook in dit kleine  vissersplaatsje. We lopen een stukje over het zand. We moeten steeds over de touwen stappen waarmee de bootjes vastliggen. Het is prachtig hoe je het spoor van de ebstroom in het zand ziet. In het zonnetje eten we een ijsje van 3 pond 50 per bol ( pond is €1,16) om deze heerlijke zonnige middag af te sluiten. Een vrouw zet haar man met onze bus op de foto. We zitten net in de bus en het begint te stortregenen. Na 5 minuten schijnt de zon weer. Het is een enorm gedoe om de bus bij het parkeren eruit te krijgen. Een visser kijkt voor, ik achter en Klaas stuurt zich rot. Al twee keer zijn we voorbij een bloemenstalletje  gereden. Ik wil ze nu echt kopen. Klaas stopt met lichte tegenzin omdat de weg zich er niet echt voor leent. Ik koop ze snel. Door de stop redden we de steile heuvel niet. Gelukkig krijgt Klaas hem snel in zijn 1 naar boven. Op de camping nemen we een biertje en gaan lekker lezen. We bellen met An en ik wil graag nog even wandelen. Klaas heeft niet zo’n zin maar gaat toch mee. We lopen een stuk over het Coast Path. Het is zo mooi hier. Kliffen, turquoise zee en goudgele stranden.  We keren om als we op een randje van een klif belanden. Samen maken we het eten en het is inmiddels rond 21 uur als we eten. Ik maak het gezellig op het aanrecht waardoor Klaas geen koffie meer kan zetten. Hij zet alles geduldig opzij en weer terug. We bedenken dat we een reep chocolade hebben gekocht en nemen een stuk bij de koffie. We zijn blij dat we nog een nachtje op deze plek slapen.