Op avontuur….

10 september 2025 - Saint Buryan, Verenigd Koninkrijk

Klaas wil zijn bed niet uit. Ik heb al even gelezen. We waren hier om Polberro  te bekijken, een idyllisch vissersdorp en een van het meest fotogenieke dorpen in Cornwall. Ik bedenk een nieuw plan vanwege de regen en om Klaas zijn bed uit te krijgen.  In Penzance schijnt de zon vanmiddag en daar is het Minack Theatre. Ik kijk of er een voorstelling is en die is er. Met Klaas overleg ik het plan en hij vindt het een goed idee. Via internet lukt het niet om te reserveren. Klaas belt ze en met al die I-E-A spellingen reserveert hij. Ik ben helemaal blij. Omdat we Polberro niet helemaal willen overslaan gaan we daar ontbijten. Klaas rijdt het parkeerterrein voorbij en zegt dat het niet klopt met de Tom Tom. Ik google parkeerterrein en begeleid hem via mijn telefoon. De Tom Tom staat nog op centrum en hij gaat dat toch volgen. Zo krijg je gekissebis en ontbijten we om half 12 met Cream Tea en 2 grote bakken cappuccino bij Sumfin Tasy. Er zijn nog net twee droge stoeltjes. Tijdens ons ontbijt zoek ik alvast een camping op. Vanaf deze camping kunnen we in 45 minuten naar het Minack Theatre lopen. Het dorpje is echt heel leuk en niet druk. Ik kan het niet laten wat winkeltjes in te stappen en met kunstenaars te praten, want die zijn daar veel te vinden. Samen kijken we een heel leuke expositie van verschillend werk en lopen tot de haven. We lopen nog even het schattige kerkje in. Klaas is ongeduldig en wil echt gaan rijden. Logisch: hij moet nog 112 km sturen. Het rijden gaat op een paar heftige weggetjes na heel goed. Melle heeft ooit mijn mail-app erop gezet en stuurt de inlog gegevens. Mijn mail-app doet het weer! We trekken onze vesten uit in de bus als de zon heerlijk gaat schijnen. Ik zie een grote Lidl. We vullen onze koelbox en kastjes weer. Die waren echt leeg. De camping Treen Farm Campsite is onvindbaar. Uiteindelijk weet de Tom Tom hem te vinden. Klaas krijgt een dikke zoen voor de goede rit. We krijgen een prachtige plek met uitzicht op zee. Er staat een flinke wind. Buiten drinken we een biertje en dan ga ik snel koken. Om 18 uur vertrekken we met regenkleding naar het Minack Theatre. We moeten vooral rechts aanhouden. We lopen door de velden, maar dan wordt het steeds spannender. Door bosjes en over rotsen. We vragen aan voorbijgangers of we op de goede weg zitten en die zeggen dat we richting strand moeten lopen. Dat doen we. Bij het strand komen we iemand van de camping tegen en die wijst ons de weg over het Klif. We zijn blij met zijn hulp. Hoe gaan we dit in het donker doen?  Het Minack Theatre is gebouwd op een klif. Rowena Cade kocht het. Ze organiseerde een open air voorstelling: Midsummer night‘s dream. Het was zo succesvol dat ze de rest van haar leven gewijd heeft aan het bouwen van dit theater. Ze heeft dit allemaal, met hulp, met handgereedschap gedaan. In 1983 is ze overleden. Ik wilde dit theater echt graag nog een keer zien en nu gaan we er ook nog een voorstelling bekijken. We zijn er lekker op tijd. Mensen komen met eten, kussens en dekens binnenlopen. Gelukkig hebben wij ook zitjes mee die we ooit op Oerol hebben gekregen. Er is een restaurantje en ik haal lekker koffie en thee en 2 zakjes chips. We gaan kijken naar Macbeth, een tragedie van toneelschrijver/dichter William Shakespeare. We hebben ons een beetje ingelezen en onze campinggenoot heeft het ook nog even kort in het Engels uitgelegd. We begrijpen niet wie wie is, maar blijven  geconcentreerd kijken naar dit bloederige stuk. We weten niet goed of het afgelopen is of pauze. Het blijkt nog door te gaan. Ik doe mijn regenbroek aan tegen de kou. Het is maar goed ook want het stuk is nog maar net weer begonnen en er komt een stortbui. We zijn er goed op gekleed en na 5 minuten stopt het. Het einde is duidelijk. Ze krijgen een mooi applaus. Wij zien het niet zitten om terug te lopen en vragen hoe we een taxi kunnen bestellen. We moeten maar op internet kijken. Op het parkeerterrein staan taxi’s maar die zijn allemaal besteld. De eerste chauffeur wil ons over een uur wel ophalen. We gaan gauw verder zoeken. We treffen het. Een andere chauffeur heeft 2 plekjes in zijn busje over en overlegt met de mensen die gereserveerd hebben  of wij mee mogen. We zijn ontzettend blij met deze aardige mensen en het lekkere warme busje. De chauffeur krijgt een dikke fooi van ons. We komen onze campinggenoot tegen en die heeft het stuk teruggelopen. We wensen hem Good Night. Ons bed had ik al lekker opgemaakt. We zetten het kacheltje aan en genieten na van ons avontuur. 

Foto’s

2 Reacties

  1. Siem:
    11 september 2025
    Wat treffen jullie het slecht met het weer. Wat een mooie muurschilderingen en wat een gekauwter voor Klaas. Mooie blog weer fijne vakantie verder met hopelijk wat beter weer.
  2. Conny:
    12 september 2025
    We wandelen en klimmen mee in jullie verhaal . Gelukkig konden jullie mee met de taxi .