160 km

Mijn warming-up voor de dag start met het rijklaar maken van de bus. Ik trek optimistisch een korte broek aan. Klaas gaat alvast betalen. Hij moet een account aanmaken, iets scannen, wachtwoord invullen en dan betalen. Met zijn ING pas lukt het niet en we moeten nog afwachten of het met zijn creditkaart gelukt is. Buiten zien we een mooie regenboog. De zon schijnt en als we de stoeltjes pakken om buiten te ontbijten begint het hard te regenen. We kunnen vanaf de camperplek fietsen en wandelen. We weten dat we deze vakantie altijd voorbereid moeten zijn op een bui. We kiezen ervoor om naar Lyme Regis te rijden. Er zijn 3 routes. Wij kiezen degene die door South Down National Park (daar zijn wij nu) en door New Forest National Park gaat. De tweede was het jachtgebied van Willem 1 en met de Forest Law haalde hij veel geld op. Tijdens de jacht verloor hij zijn zoon. Zo zie je maar weer dat geld niet alles is. Nu zijn er veel wilde pony’s in het gebied die een belangrijke graasfunctie hebben. We rijden door vele groene poortjes. De weg is niet best dus vermoeiend rijden voor Klaas. We stoppen halverwege in Wimborne Minster. Een historisch stadje zie ik op de borden. We parkeren voor een café en het personeel vindt onze bus helemaal leuk. Voor koffie lopen we nog even het straatje in maar besluiten toch bij Thirsty Bird  naar binnen te gaan. We zitten boven met uitzicht op de bus. De Church of St Cutburga ontgaat je niet in dit stadje. Het is ook een centrum voor Pelgrims. Ik steek geen kaarsje op, want we hebben geen kleingeld. Dat gaan we eens gauw regelen. In de kerk zijn twee gigantische speelplekken voor kinderen en ik ben weer verliefd op de mooi geborduurde kussens die er liggen. De astronomische Clock met  ‘ man in the wall’ is grappig. Een oudere man met een sjerp om wil van alles vertellen. Ik neem netjes een A4 aan en we gaan lekker onze eigen weg. We kopen een heerlijk brood en in een kleine supermarkt wat avondeten. Het is net als op bepaalde wegen hier in de winkel. Je kunt elkaar nauwelijks passeren. Klaas wil eerst het oude brood opmaken maar ik maak lunch met het net gekochte verse  brood. Ik snijd er lekkere dikke boterhammen vanaf (gelukkig kijkt Klaas niet hoe scheef dit gaat)  en we lunchen heerlijk. De volgende 80 km gaan heel makkelijk. De weg is een stuk beter. We hebben niet veel pony’s gezien, wel paarden. De camping hadden we van tevoren uitgezocht. Een zeer steile  weg waar je elkaar niet kunt passeren gaat naar de camping.  Een aardige man brengt ons naar een mooie plek en zegt precies hoe we moeten staan. De Engelsen doen dat vaker. Soms staat er zelfs een busje op de balie met hoe je moet staan. We lopen naar beneden en drinken in Pub Talbot Arms een Tarka biertje en bekijken onze boeken over Engeland. We zitten er heerlijk maar besluiten toch te koken ipv daar te eten. We klimmen weer naar boven. Ik schil baby potatoes om te bakken. In geen eeuwigheid heb ik meer aardappels geschild. We eten lekker buiten en genieten van deze keurige camping. Morgen gaan we wandelen of het nu gaat regenen of niet.