Birling Cap.

Het leek wel of we op een boot sliepen. Harde regen en de bus ging de hele nacht en ochtend heen en weer. Er was lang geen mens te bekennen. We blijven lang in bed. Klaas heeft steeds Wifi van de pub en nu lukt het mij ook. Ik google een hoop onzin en blijf hangen in een verhaal van André Rieu hoe hij ontdekte wie zijn vader was. Het duurt heel lang en toch blijf ik tot het laatst luisteren. Rond half 11 gaat Klaas uit bed en gaat op de bestuurdersstoel zitten om wat ruimte te maken. Ik maak het bed op en maak een Engels ontbijt.  Het is eigenlijk inmiddels lunchtijd. Op mijn Spotify zoek ik een lijst Zeemansliederen en zet die lekker hard aan. Terwijl er veel treurigheid wordt bezongen worden wij er vrolijk van en steken we nog net niet de armen in elkaar om mee te deinen. Ik bak een heel pakje bacon voor Klaas met 3 eieren en neem zelf  ook 3 eieren op brood. We besluiten toch even op pad te gaan. We zijn blij dat de bus het doet en rijden naar het informatiepunt over de 7 zusters. Ik vind vooral het winkeltje leuk en Klaas de grote bak cappuccino. Ik koop mooie kaarten en iedereen wil regenjassen kopen maar ze zijn duur en er is weinig keus. Klaas komt met een natte spijkerbroek vanuit de buiten-wc naar  het restaurant. Iedereen is wel ergens nat in het restaurant. We krijgen een pollepel met een nummer die we in een flesje kunnen zetten. Ze komen de bestelling netjes brengen. We besluiten verder te reizen. Toch niet terug naar de camperplek en om 18 uur wandelen als het droog wordt. We zetten de navigatie op Plymouth via de kustroute. Ineens is het droog met een zonnetje. Het verkeer raast langs ons en er is niets leuks te zien onderweg. Ik vraag Klaas even te stoppen om iets anders te bedenken. We kiezen voor Petworth. Klaas fleurt helemaal op van het mooie landschap. Petworth is  een historisch marktstadje met veel antiekwinkels en een landgoed waar we wel terecht komen, maar dat we niet bezoeken. We zijn er te laat. In ons gekregen reisgidsje zitten artikelen die we uitgebreid lezen. Het stadje heeft een prachtig straatje richting de kerk. Ik loop wat winkeltjes in en bedwing me om een klein rugtasje te kopen. Ook bij het winkeltje bij de 7 zusters heb ik het al in mijn hand gehad. We lopen de St. Mary’s kerk in met een opvallend blauw plafond. Later zien we dat de andere kerk te koop staat. In de boekwinkel kopen we toch een kaart van Engeland. Klaas denkt dat we klaar zijn maar ik ga toch even terug om een mooi schrijfboekje te kopen. We googelen lang om te zoeken naar een slaapplek. We willen eigenlijk in het South Down National Park blijven.  Het is een gebied met bossen, groene heuvels en wijngaarden. De donkere nachten zijn hemels en behoren tot de 16 internationale Dark Skies waar je heel goed sterren kan zien.  Op weg naar de camperplek staan er borden dat we niet verder mogen. We doen het toch en lopen uiteindelijk vast. We gaan terug en komen dan op een smalle weg vast  te staan tegenover een  grote paardenvrachtwagen. Een mevrouw stapt uit en zegt dat we de hele weg terug moeten. Die paardenwagen kan het hoekje om maar heeft wel even hulp nodig om de andere auto’s te laten stoppen. De dame blijft maar schreeuwen en boos kijken naar ons. De paardenwagen besluit het bochtje te nemen, ik verzet een vuilnisbak en we kunnen elkaar rustig passeren. Het laatste stukje naar camperplek, Brocklands Farm in West Meon, navigeer ik via Campercontact. Ik schiet gauw een foto van een mooie zonsondergang en via een modderig pad zien we een paar campers staan op een groot grasveld. De tijd is deze dag zo snel gegaan. We eten laat, maken de Sweet Cat fles wijn open die we in Leiden moesten komen ophalen en kijken de stille donkere nacht in. Dat wordt lekker slapen zo.