Lyme Regis

Als we wakker worden zien we het zonnetje door het dakluikje piepen. Tijd om op te staan. Klaas legt 2 x 20 pence, dat is 8  minuten, voor mij klaar voor de douche. In 2.03 min heb ik mijn haar gewassen. De rest gebruik ik heerlijk om op te warmen en mijn haar uit te laten lekken. Ik heb maar  een klein sneldrogend handdoekje meegenomen. Het lukt om na het afdrogen mijn haar erin te rollen. Klaas heeft inmiddels een nachtje bijgeboekt. Ik loop nog even naar het winkeltje voor wat brood en vraag naar de plek die op een doos koekjes staat. De winkeldame schrijft het op, maar helaas zijn we al voorbij Lulworth Cove gereden. Tegenwoordig zoek ik de mooie plaatjes in Google maps op en sla de plek en afstand op als foto.  We ontbijten heerlijk in de zon en nemen de tijd voor een wasje en Klaas repareert een stoeltje. Vanaf de Pub is er het “River Lim Path” naar Lyme Regis. De overburen lopen het voor de 4e keer.  
We genieten enorm. Het ruisen van de rivier, het bos, schattige bruggetjes, leuke huisjes  en een grijze eekhoorn die van boom naar boom loopt. Onze vesten knopen we al snel om onze heupen. We lopen zo af op de mooie kust. We vinden een plekje op een terras met uitzicht op zee. Klaas wil graag koffie. Ik bestel thee met scones, die ik deel met Klaas. Helaas vindt hij ze ook heel lekker. Lyme Regis is bekend om zijn fossielen. De regio wordt  daarom ook Jurassic Coast genoemd. Tijdens het wachten op onze bestelling loopt ik “Annings fossielen” in en koop iets omdat ik de man zo aardig vindt. Mary Annings is de meest beroemde fossieljager en is geboren in Lyme Regis. Ze vond op jonge leeftijd de eerste ichthyosaurus en werd daardoor beroemd. We lopen het winkelstraatje in en ik wil perse iets kopen bij “Seasalt”. Klaas wacht geduldig op een stenen muurtje. Het wordt een simpel, mooi blauw, t-shirt. Helaas geen korting want dan moet ik meer kopen en mijn kledingkratje is al vol. 
We wandelen op het strand langs de strandhuisjes waarvan er echt een paar te leuk zijn ingericht. Aan 1 dame durf ik te vragen of ik een foto mag maken. Het huisje is van een vriendin. Maar lang vrienden blijven, zeg ik. We moeten er om lachen en ze vraagt geïnteresseerd waar ik vandaan kom en wat mijn plannen nog zijn. Terug gaan we over de boulevard en kijken op een bankje naar de zee. Ik kijk met lichte jaloezie naar de mensen die in zee zwemmen. Het zijn er niet veel maar toch ….. We gaan op zoek naar onze wandelroute en vinden hem zowaar snel. Wat een genot en rust deze wandeling. We hebben nog granola koeken bij ons en die eten we onderweg op. We stoppen even bij de pub maar besluiten toch zelf iets te eten te maken. Het wordt wel weer tijd voor boodschappen. Gelukkig hebben we nog wel een biertje en pinda’s om mee bij te komen. De klim naar de camping is behoorlijk steil.  We maken wat te eten en ineens wordt het fris. We genieten van een poes die steeds in de aanvalshouding zit, maar niet tot actie komt. Hij ziet er goed uit, dus zal ook geen trek hebben. We warmen de bus een beetje op met ons kacheltje.  Als Klaas alvast naar de afwas loopt zet ik het kacheltje uit. Ik doe dat niet goed en Klaas heeft gelukkig zijn gereedschapskist mee en repareert het knopje. Tanden poetsen doen we ouderwets met een zaklantaarn naar het toiletgebouw. Het is pikkedonker op het terrein. Er is geen druppel gevallen vandaag. Een dag die een 10 verdient.