Fossielen

Ik sta wat ongeduldig op. Vandaag wordt het ook nog goed weer, dus wil ik snel inpakken en wegwezen. Klaas heeft geen haast en wil ook onze wc nog even legen. Het gaat hier makkelijk en is vlakbij. Ik besluit mij geduldig te gaan gedragen. We rijden een stukje terug naar Charmouth om toch nog even fossielen te zoeken. Het zijn smalle wegen en steil omhoog en omlaag. Bij een hoogte slaat de bus af. De handrem alleen houdt de bus niet. Klaas mist een been. Hij duwt met het stuurslot het gaspedaal in. Starten… en we rijden weer. Het blijft spannend om tussen die heggen te rijden. Ik ben Klaas zijn rechter spiegel. Als Klaas tankt doe ik boodschappen bij de Spar van het tankstation. Alles wat we nodig hebben voor deze dag kunnen we vinden. We lopen langs de zee een stuk met onze hoofden naar beneden maar vinden niks. Als ik koffie ga halen zie ik bij een stel wat fossielen op de picknicktafel liggen. Hij heeft ze gevonden aan de andere kant. Helaas is onze parkeertijd om. We moeten nog een stukje lopen. We wisten niet dat we aan zee konden parkeren, wat ook nog veel goedkoper was. We besluiten naar Branscombe te rijden. Een plek met een groene vallei die naar zee slingert. We komen eerst langs een hele leuke bakery. Vanaf daar zouden we naar het strand kunnen lopen. Helaas zijn alle parkeerplekken vol. We rijden verkeerd. De zee is toch echt aan de andere kant. We moeten 5 km terug. Dat lijkt weinig maar met 20 km per uur over de smalle wegen is dat leuk en ook spannend. Eigenlijk kunnen we niet onder het licht gebogen parkeerpoortje door. Een Engelse meneer denkt dat het in het midden wel lukt en helpt ons er doorheen. Ik pak de rugzak in met lekkers om te picknicken aan zee. Klaas loopt terug om onze vesten te halen. Er staat veel wind. Een eind verderop ziet Klaas een cliff waarvan hij denkt dat iemand het bewerkt heeft. We lopen erheen. Het is een zware klus om over het kiezelstrand te lopen tegen de wind in. Ik denk dat het gewoon een cliff is en wil eerder terug. We zetten door en het is gewoon een cliff en een leuke plek. Op de terugweg hebben we lekker wind mee. Onze hoofden zijn ook hier naar beneden gericht. Ineens zie ik iets en het is inderdaad een fossiel. Later vind ik nog wat stukjes en een gezellige steen die ik weer ergens ga neerleggen als hij op de foto staat. In Exmouth, een haven en oudste badplaats in Devon vind ik een camperplek. Oudere Britten vieren hier graag vakantie. Het is een landelijk gebied met rode kliffen. Klaas vindt het vreselijk waar hij doorheen rijdt en wil er niet staan. We kijken in een lange rij campers op zee en zien niks van de kermis in Exmouth. Ik haal Klaas over met een Texel biertje en chips met zeezout. Er zijn ook niet veel andere kampeermogelijkheden in de buurt. We gaan lekker voorin zitten en kijken lang naar de zee en de prachtige maan. Regelmatig worden wij, ik bedoel de bus, op de foto gezet. We eten heel laat en vallen in slaap bij het geluid van de ruisende zee.