Golden Cap

18 september 2025 - Weymouth, Verenigd Koninkrijk

We horen de vogeltjes fluiten als we wakker worden. Het was een stille nacht op het tentenveld waar we alleen staan. Op de camping zijn  veel caravans met weinig leven erin.  Als Klaas onder de douche staat, die op elke camping heerlijk warm is, Google ik in bed op WIFI en bedenk een ander plan. Niet naar Beer maar naar de Golden Cap in West Bay. De Golden Cap is 191 meter hoog en het hoogste klif van de Zuidkust. Daarna naar Lulworth Cove. Die had ik op pakjes koek gezien. Die waren we voorbij gereden op onze 1e route langs de Zuidkust. Klaas  start de bus. Dat  gaat moeizaam. Als we net door de slagbomen zijn stopt de bus ermee. Dat is een onhandige plek. Nu kan niemand er meer uit. We lopen naar de receptie en vragen om hulp. De vriendelijke campingbeheerder komt met zijn trekker. We duwen samen de bus naar achteren. Dan kan de trekker ervoor. Hij trekt de bus naar een parkeerterrein. Het is spannend of Klaas hem weer aan de praat krijgt. Hij denkt aan de ontsteking. Klaas doet zijn overall aan en haalt alles voor uit de bus zodat hij erbij kan. Ik houd mij gedeisd en begin in mijn nieuwe boek. Ik help hem door met de slinger de motor op een bepaald punt te zetten. Na een uur gaat Klaas proberen of hij het doet. Hij loopt weer als een zonnetje. Super blij dat Klaas het heeft kunnen fixen. Ik haal gelijk een lekkere koek voor hem uit het kastje. We rijden naar West Bay en denken dat we de Golden Cap zien. Het blijkt een ander bijzonder klif. We lopen over het strand naar de haven op zoek naar een Cream Tea. Eerst bezoeken we de St. John’s Church. Een mevrouw is de kerk aan het vegen. Het is een peaceful kerkje zegt ze. Dat is helemaal waar. Overal staan bootjes en schelpen in de vensterbank van de ramen. Ik ben er niet weg te krijgen. We vragen haar naar de Golden Cap. Dat is heel ver lopen zegt ze en wijst de richting buiten aan. We belanden op een pleintje met heel veel tweedehands spullen. Geen Cream Tea, wel bier. Dat vinden we nog te vroeg. We bezoeken een kleine tentoonstelling  over West Bay waar ook mooie kunst hangt die door kinderen is gemaakt met een kunstenaar uit West Bay. Ik vraag aan de man die bij de tentoonstelling zit waar we het beste Cream Tea kunnen krijgen. Hij scheurt een papiertje uit een boekje en schrijft een restaurant op. De naam van het restaurant klopt niet helemaal, maar we vinden Sladers Yard. Er is een geweldige tentoonstelling. De knipkunst vind ik super. Ze hebben wel Cream Tea maar de scones zijn van gisteren. Wij vinden dat geen probleem. Ze zijn heerlijk. Er zitten rozijntjes in en zijn knapperig. Aan de  dame die onze Cream Tea brengt vragen we of het klopt dat we niet hier maar bij Seatown de Golden Cap kunnen zien. Ze legt uit dat het in de buurt van een pub is. We besluiten 6 km terug te rijden naar Seatown. Het is inmiddels al tegen 16 uur. Op de parkeerplaats betalen we bij een leuke dame die onze bus geweldig vindt. Ze heeft haar parkeerhuisje knus ingericht. We zien de Golden Cap en besluiten toch hem te beklimmen. Prachtig uitzicht en zere kuiten. Ik heb een camping 36 km verderop  gevonden: Rosewall Camping. Onderweg zien we midden op een veld 3 reeën. De receptie is dicht. Er staat dat we een plek mogen uitzoeken. De camping is geweldig groen, ruim en we zien de zee. We zetten de bus neer en in ons enthousiasme lopen we direct richting zee. De sleutels zitten nog in het slot van de bus. We lopen tot Smugglers Inn aan zee. Daar willen we wel eten. Eerst moet de bus op slot. We lopen weer omhoog , sluiten de bus af en bellen naar het reserveringssysteem van Smugglers Inn. Ik pak mijn krat om iets anders aan te trekken. Klaas vind dat ik er prima uit zie dus houd ik alles aan. Om toch iets te doen stift ik mijn lippen. Klaas kijkt even goed of het wel op de goede plek zit. We maken het bed op en lopen naar Smugglers Inn. We eten op advies van de serveerster een Pie. Het is heerlijk en op de kaart staat precies hoeveel calorieën je eet. Wij eten er flink veel. We willen een fooi geven maar dat blijken ze zelf al geregeld te hebben. Je betaalt altijd 10 procent fooi die ook op de rekening staat. We klimmen in het pikkedonker weer terug naar de bus. Het is een heerlijk zachte avond. We ruiken een vuurtje van kampeerders een stuk verderop. Het was een intensieve dag met een gouden randje. 

Foto’s

2 Reacties

  1. Siem:
    19 september 2025
    Had Klaas de stof jas van zijn vader bij zich geen wonder dat het dan lukte. Geen foto's deze blog?? fijne dag maar weer.hier wordt het tropisch vandaag.
  2. Jan en marga:
    20 september 2025
    De stokoude Citroen techniek en mooi dat Klaas de zaak weer weet te redden. Ben toch wel benieuwd wat de technische aard van de storing was. Mooie foto van de "chirurg" in blauwe overall