Krijtrotsen

Ik kan mijn bed niet uitkomen. Het is fris met een zonnetje. Het hele warme bed heb ik voor mezelf. Omdat ik langer lig sla ik het douchen over en bouw gauw het bed om voordat Klaas terug is. We zetten de stoelen en ons mooie tafeltje buiten voor het ontbijt. Ondanks dat er best wat mensen op de camping staan is het er rustig . We vinden Long Meadow Campsite een fijne plek.  Om even voor 11 uur zetten we de Tom Tom op Newhaven met als doel de poezenmuur daar te bekijken en de zee vanaf het Fort. Als we enkele meters buiten de camping zijn zien we herten staan. Natuurlijk stoppen we voor een foto. Het is ruim 2 uur rijden. Een flink stuk is snelweg. Dat zijn momenten dat ik even lees in de bus. Daarna hebben we veel oponthoud door rotondes. Wat hebben ze er veel in Engeland. In Newhaven is het zoeken naar een parkeerplek. Of we kunnen er niet onderdoor, of de straten staan vol. We besluiten de straat van de poezenmuur in de Tom Tom te zetten.  We lopen vast op een steil stuk met paaltjes in de weg. We kunnen daar niet door. Ik ga uit de bus en Klaas zorgt dat de bus weer naar beneden zakt. Het lukt ons niet om ergens te parkeren en we raken uit Newhaven. Deze havenstad voelt een beetje onguur. Ik zie een bordje met een poppetje en het woord cliff. Hier kunnen we wandelen. Ik stel Klaas voor om te stoppen en te gaan lopen. We parkeren in een straatje, want hier geldt hetzelfde: We kunnen  de parkeerplaats niet op. Het is niet druk hier, dus plek zat om te parkeren. Al snel komen we in een tuin een gele paardenwagen tegen als foodtruck. De eigenares wil net sluiten. Blijkbaar ziet ze onze teleurstelling en we mogen nog wat bestellen. Ze maakt 2 heerlijke cappuccino’s voor ons en mogen die ook nog opdrinken op haar bankje. We wandelen naar zee, lopen een trap af en zijn verbaasd over wat we zien. Een kust met krijtrotsen en een mooi betonnen pad erlangs. Het is heerlijk wandelweer. We lopen een stuk van de undercliff walk en gaan via de clifftop terug. Ook dit is een stuk van het coast path. Op het strand zijn fossielen te vinden. Vooral zee-egels en sponzen. Wij houden het bij wandelen. We denken dat we richting een vuurtoren lopen. Het blijkt een punt van de Greenwich 0 meridiaan. Je kunt hier ook de lijn volgen naar Greenwich (76,1 km). We steken eerder af omdat we een Coop hebben gezien. We plassen eerst ernaast bij een Costa. Deze keten kom je overal tegen in Engeland. We komen erachter dat we in Peacehaven zijn. Wat een mooie naam. De Coop is klein maar we vinden er voldoende. Nog 1 x gaan we proberen de poezenmuur te vinden. Het gaat ongelooflijk makkelijk deze keer. We vinden een parkeerplek vlakbij en lopen 700 meter door een straatje. Wat is dat gaaf gedaan.  Heel leuk om dit gezien te hebben. We rijden naar een camping 3 km verderop in Seatown. We vinden het beiden helemaal niks. Aan de kust, maar volgebouwd met sta-caravans. Ik kijk op Campercontact en 16 km verderop  is een camperplek. We rijden er langs. Dat betekent dat de bus een extra klim heeft. 
Als we aankomen zien we dat we hier al hebben gestaan. Ons vorige plekje is bezet, maar er is plaats genoeg. Deze plek kost niets. Het is wel de bedoeling dat je in het restaurant iets eet of drinkt. Vorige keer hebben we iets gegeten. We hebben allemaal boodschappen gedaan voor het eten, dus wordt het iets drinken. We drinken een Guiness en zitten voor het raam met een geweldig uitzicht. De zon die in  de zee zakt. We doen het raam van het restaurant open om foto’s te maken en het nog mooier te zien. In een ander raam doet een jongen het raam open en gaat op de vensterbank zitten. Het restaurant vindt het allemaal prima. Ik maak eten en Klaas doet de afwas. Dat is echt een gedoe in de bus vind ik. Klaas draait er zijn hand niet voor om. Het was een onverwachts geweldige dag.