Mooi Zuid Devon

Douw over het gras en nevel boven de zee. Daar tussendoor straalt de zon. Ik sta om 7 uur op om de wandeling naar zee te maken. De meeuwen schreeuwen goeiemorgen. Klaas blijft lekker nog even liggen. Ik volg de borden en ik denk de tekst op het bord daarna.  Een grijze eekhoorn springt voor mij snel een boom in. Ik loop naar beneden en een man met 2 honden en een bal loopt ook die kant op. Die gaat ook vast naar het strand. Ik beland op een kleipad tussen bosjes en de man met de honden is halverwege omgekeerd. Uiteindelijk kom ik bij een watertje uit. Ik besluit terug te gaan en maar lekker op een stoeltje te genieten van de zee. Die staan klaar als ik terugkom en ook heeft Klaas het ontbijt gemaakt. Het ontbijt bewaken we want er zit een meeuw naar te loeren. De Engelse buurvrouwen zeggen vrolijk goedemorgen en drinken een kopje thee in pyama buiten.  De douche is heerlijk warm. Ik trek mijn blauwe shirt aan. Zo pas ik goed bij de camping. Het is mijn lievelings vakantie shirt. Er zitten gaatjes in, dus thuis doe ik het niet meer aan. Ik ruim de was op. Dat wil zeggen dat ik de vuile handdoeken en theedoek in een plastic zak doe en alles nieuw pak. De buurvrouwen maken een foto van de bus en zwaaien ons uit. Ik ga nog niet in de bus zitten, want het is modderig en met minder gewicht lopen we minder snel vast. Het lukt niet achteruit dus Klaas rijdt een rondje. We parkeren even om in het gezellige winkeltje op de camping boter te kopen en dan zie ik het zwembad. Helemaal vergeten dat dat er was. Het is 10 uur en dan moet je wegwezen. Ik durf er niet meer in te duiken. We rijden naar het strand maar daar willen ze ons niet hebben. We zijn te hoog voor de parkeerplaats. Dan rijden we door naar onze bestemming: Salcombe. Een mooi klein kustplaatsje in het beschermde South Devon. Wat een prachtige rit. Weidse heuvels en een prachtige kust als we binnenrijden. Goudkleurige stranden en turquoise zee. Daar is niets teveel mee gezegd. We parkeren in het centrum en lopen tussen de ambachtelijke winkeltjes naar de zee. Bij de bakery kopen we een lunch. Ik neem een  Devon Pasty en ruil hem met Klaas. Het is zo vullend en Klaas heeft iets minder heftigs. We zitten lang in het zonnetje bij de haven. Ik wil nog graag in de zee zwemmen vandaag. We besluiten naar Hope Cove te rijden. Daar zijn 2 strandjes. Een ruige kust. Ook wel dramatische kustlijn genoemd. De weg er naar toe is smal en met veel hoogteverschillen. De bus heeft het zwaar en wij ook. Tegenliggers zijn aardig voor ons en zien dat wij niet zo flexibel zijn. Er wordt weinig gezwommen bij Hope Cove en  het is er behoorlijk ruig. We besluiten naar The Cove te gaan. Een pub met een heerlijk terras in de zon met zicht op zee. Klaas komt met een pint beer aan voor mij. Het lijkt veel maar op deze plek gaat het er goed in. We spreken een paar Nederlanders die over de cliffen hebben gewandeld vanuit Bolberry. We zoeken het op en er is een camping: Bolberry  house Farm caravan and campingpark. Ik koop een hartje in een kleurrijk winkeltje en we lopen een klein stukje Coast Path. Ik loop nog even omhoog om het kerkje te bekijken. Klaas  gaat in de zon zitten op een bankje met zicht op de rotsen waar de zee tegenaan beukt. Als ik terugkom zit hij lekker te dutten. Het is weer een spannend ritje naar de camping. Een groot groen veld met mega grote plekken en we vragen ons af of we de zee zien. Dat blijkt zo te zijn. We vragen ons ook af hoe die grote campers hier zijn gekomen. Er is niemand bij de receptie. Klaas belt ze op en we mogen een plek uitzoeken. Met een biertje en boek in de zon is het genieten op deze onverwachts mooie plek. De dame van de camping komt met een terreinwagen aanrijden en komt naast ons staan. Darling what loveley zegt ze een paar keer tegen Klaas. Ik heb net het eten klaar en probeer het warm te houden. Ze maakt foto’s en vertelt over de omgeving. Ik haal nog even de stoeltjes weg zodat de HY er echt alleen op staat. Klaas moet ook nog een paar foto's voor haar maken. Het eten is gelukkig nog redelijk warm. Klaas wast af in een balzaal waar ook een foto van haar hond staat met een verhaaltje. Hij is er niet meer, maar had het altijd zo naar zijn zin op de camping. Ik maak nog een foto van een klein zonsondergangetje en we zeggen de zee gedag. Je was weer prachtig.